“Ik haat smakgeluiden!” (Misofonie)

Ik herinner me nog heel scherp dat ik, als jong kereltje, tijdens de avondmaaltijd een afschuwelijke hekel had aan onze buurjongen. Hij smakte. Hij smakte! Hij at zijn eten met zijn mond wagenwijd open en maakte walgelijke smak en smikkel geluiden. Niet zachtjes maar luidkeels smakkend. En niet alleen bij onze buurjongen had ik dat; ik had het bij iedereen die smakte. Het maakte me gek, ik werd boos, op het agressieve af bijna.  Hetzelfde heb ik bij mensen die smakkend zoenen. Of mensen die andere irritante mondgeluidjes maken. Ik weet het, ik heb een afwijking. Jarenlang heb ik mijn mond gehouden en mijn frustraties weg gewacht. Tot ze uitgegeten waren of uitgezoend.

Mijn kinderen hebben heel netjes met hun mond dicht leren eten. Op de één of andere manier voelden ze kennelijk haarfijn aan dat papa niet van smakken houdt. Bovendien zei ik bij elk smakje kalm doch beslist tegen ze: “Mondje dicht onder het eten.” Ongetwijfeld met een dreigende blik in mijn ogen.

Misofonie is een neurologische aandoening waarbij specifieke geluiden extreme gevoelens van woede, walging of haat opwekken. Het gaat over meer dan ‘je ergeren aan’. Letterlijk betekent misofonie ‘haat voor geluid’, van het Griekse misos (haat) en phónè (stem, geluid). 

Iedereen kent natuurlijk zijn eigen ergernissen.  Veel mensen ergeren zich als iemand nogal luidruchtig een appel eet of steeds met een pen zit te klikken. Mensen die geen misofonie hebben, kunnen dat negeren. Bij mensen met misofonie wordt al hun aandacht er naartoe getrokken en ontstaat er direct – en zonder dat ze het willen – hevige gevoelens van woede, haat en/of walging. Ze kunnen zich niet meer concentreren op wat ze aan het doen waren en willen het liefst wegvluchten of juist de strijd aangaan met diegene die het geluid maakt. 

Bij misofonie is de betekenis van geluid en de aanraking ermee in iemands verleden cruciaal, de auditieve karakteristieken spelen een secundaire rol. Geluiden die in het verleden zijn geassocieerd met iets negatiefs, zullen hevige negatieve reacties uitlokken. Zo ontstaat een geconditioneerde negatieve responscirkel met verhoogde alertheid en toegenomen stress. Verandering in emotionele toestand, zoals stemming en angst, verhoogt de algehele opwinding in het lichaam waardoor mogelijke dreiging in de omgeving weer beter gedetecteerd kan worden. Dit is een normaal beschermingsmechanisme. Alleen al denken aan mogelijke blootstelling aan deze geluiden, of het horen van het zachtste geluid, kan dan al een sterke reactie oproepen. Het mechanisme achter misofonie heeft dus te maken met een creatie van een geconditioneerde reflex die specifieke geluidspatronen verbindt aan een negatieve emotie.

Nieuw onderzoek: Onlangs hebben Britse wetenschappers eindelijk eens uitgebreid onderzoek verricht naar deze stoornis. Uit dit onderzoek blijkt dat het brein van mensen die lijden aan misofonie daadwerkelijk anders reageert op bepaalde geluiden. Ze hebben de hersenen van 42 mensen gescand, waarvan er 20 leden aan misofonie. Ondertussen speelden onderzoekers verschillende geluiden af, van neutrale geluiden (het tikken van regel) en onplezierige geluiden (geschreeuw) tot de specifieke, persoonlijke irritatie geluiden van de individuen zelf (in mijn geval dus smakken…).Wanneer iemand met misofonie zijn irritatie-geluid hoort slaat het brein min of meer op hol. Het lijkt in eerste instantie een normale reactie, maar daarna neemt de boosheid in overdreven mate toe. Ik ben dus normaal! Binnen deze afwijking dan……

Therapie
Gelukkig is er ook therapie.  Het AMC is één van de weinige plekken waar je voor een gedegen onderbouwde behandeling terecht kunt. In het AMC hebben ze een misofoniebehandeling ontwikkeld die bestaat uit technieken uit de cognitieve gedragstherapie en psychomotore therapie. Om meer inzicht te krijgen in wat misofonie is en om de behandelmogelijkheden verder te ontwikkelen, wordt er in het AMC onderzoek naar gedaan. Er wordt met behulp van hersenscans gekeken of er afwijkingen in de hersenen gevonden kunnen worden. Verder wordt gezocht met DNA-onderzoek naar een genetische achtergrond voor misofonie.

Artikel
In de wetenschapsbijlage van het NRC van 24 januari 2013 stond het artikel ‘Agressief door smakkers’, over misofonie en het opnemen van misofonie als apart ziektebeeld in het handboek voor psychiatrische stoornissen.

Bron: Brits onderzoek

http://www.cell.com/current-biology/abstract/S0960-9822(16)31530-5

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.dulcet.nl/2017/02/06/haat-smakgeluiden-misofonie/

8 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Ik heb zo het idee dat er niemand is die gesteld is op smakken 🙂

    1. Nee. Dat klopt. Maar ik word er agressief van.

       

      😛

      1. Hoeveel slachtoffers heeft dat al gekost ? 🙂

        Ik wordt er niet agressief van, maar op de een of andere manier hangt het er bij mij wel van af van wie er smakt hoe hard ik me er aan kan ergeren. En het is niet alleen het smakken. Kan me soms ook ergeren aan andere geluidjes die iemand kan maken wel.
        Maar goed, ergeren is wel een groot woord. Het is meer storend soms.

  2. Ik heb een Chinese tante en die kwam vroeger vaak bij ons logeren.

    Nou als zij aan het eten was dan was het 1 en al gesmak.  Ik denk dat Paps haar al zou hebben vermoord 🙂

    Offtopic  mocht eigenlijk nooit zeggen dat ze Chinees is want ze kwam uit Singapore 😉

    1. Leuk om eens uit eten te gaan met Paps, en dan de hele tijd slurpen en smakken enzo 🙂 Ik meen me vaag te herinneren dat in sommige culturen smakken heel anders wordt opgevat dan hier. Wellicht in China ook?

       

      1. Ja volgens mij ook.

        Ze zeggen trouwens ook dat wanneer je smakt je het ook beter proeft. Had iets mee te maken dat er dan zuurstof bij komt ofzo.

  3. Ik geef toe. Het is een afwijking.

     

    😛

    1. Iedere gek zijn gebrek 🙂 Ik krijg kippevel als ik iemand met zijn of haar nagels over stof, zoals spijkerstof zie krabben. Raar maar waar… Voor de rest ben ik wel bijna normaal 🙂

Geef een reactie

Your email address will not be published.

%d bloggers liken dit: