Ik heb het altijd al gezegd.

Afgelopen week was André Kuipers te gast op de Vaderlandse Televisie om uit te leggen dat wij, de mensheid eigenlijk, op zoek zijn naar buitenaards leven. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Sommige mensen, zoals Angela van het Algemeen Dagblad, moeten duidelijk nog wennen aan deze voor hen nieuwe gedachte maar in het algemeen is het geen schokkend nieuws voor de meeste mensen.

Afgelopen week werd ik door een oude kennis gewezen op een mooi stukje verleden. Ik neem u graag even mee terug naar het jaar 1995 of daaromtrent. In die jaren, pakweg 22 jaar geleden, was internet nog geen gemeengoed, Google bestond nog niet, exoplaneten waren nog niet bedacht (laat staan ontdekt..) en Pluto was nog een gewone planeet in plaats van een dwergplaneet. Niet eens zo heel erg lang geleden en toch zó anders dan tegenwoordig.

Vanaf 1992 hou ik me bezig met Ufo’s en daaraan gekoppeld de vraag of buitenaards leven zou kunnen bestaan. In die jaren was er een beperkt beeld van de grootsheid van ons Universum en dat bestond vooral uit kennis van ons eigen zonnestelseltje en de wetenschap dat er miljarden sterren aan de hemel stonden. Niemand had een flauw idee of er überhaupt wel planeten elders bestonden. Die kon je niet zien en dat was dus speculatie. In die jaren riep ik dapper dat ik een soort ufoloog was, dat ik me er door middel van veel (heel veel) boeken goed in verdiept had, niet alleen in ufo’s en mysteries maar ook in harde wetenschap, vooral astronomie. Ik kocht zelfs een telescoop en later zelfs een mooie computergestuurde Meade telescoop.

Ergens in 1998 had ik een uitgebreide en open discussie met een goede kennis van me. Die was geïnteresseerd in mijn gedachtegoed maar geloofde er eigenlijk geen snars van. Ik wees hem op de grootsheid én de oudheid van ons Heelal. Ik wees hem op universele bouwstenen voor leven zoals aminozuren, koolstof, levende microben bij hete zwavelbronnen en allerlei ander argumenten dat er wat mij betreft overal in ons Heelal leven kan ontstaan. Al dan niet gelijkend op ons eigen leven op aarde. Mijn kennis vond mijn argumenten goed gevonden maar hij kon zich eigenlijk niet voorstellen dat ik gelijk kon hebben. We besloten om het vriendelijk oneens te zijn met elkaar.

Nu mag ik er bij vermelden dat ik in 1998 meermalen onderwerp van spot en hoon ben geweest van minder vriendelijke geesten. Ik ben meermalen recht in mijn bek uitgelachen als ik zei dat buitenaards leven niet onmogelijk is. Spottend lachen wezen mensen mij op een struik en riepen: “Kijk, een kabouter!” Of “Kijk, ik zie een vliegende schotel!” Ik weet ook zeker dat er, vooral achter mijn rug en door niet alleen laffe maar ook kleingeestige mensen, veel gelachen is om die rare Erwin Noorman met zijn bizarre gedachten. In die tijd.

Gelukkig zijn de tijden veranderd. Onze kennis van het Heelal is exponentieel toegenomen door Hightech telescopen zoals Hubble die in de ruimte ongestoord signalen opvangen en omzetten in data. We hebben duizenden exoplaneten ontdekt, we ontdekken dat er vele zonnestelsels zoals de onze zijn, er is een “leefbare zone” beredeneerd, we komen er steeds meer achter dat het leven wel eens universeel zou kunnen zijn. Dat alles heeft er nu dus tot geleid dat André Kuipers op TV ook, zonder dat er sprake is van enige hoon of spot, kan zeggen dat we op zoek zijn naar buitenaards leven.

Gisteren kreeg ik een telefoontje. Van die oude kennis. En hij zei, met respect: “Kerel, ik zal eerlijk bekennen dat ik er geen zak van geloofde maar jij hebt 20 jaar geleden al hetzelfde gezegd als die André Kuipers nu doet. Dan heb je toch wel een vooruitziende blik.

Dat deed me wel even goed. Ik heb het altijd al gezegd.

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.dulcet.nl/2017/04/23/altijd-al-gezegd/

13 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Toch even dit: Juist in 1995 werd de eerste exo planeet bevestigd, en een paar jaar eerder werden er al een paar gespot bij een neutronen ster, als ik me goed herinner dan. 🙂 En de verwachting was toen inderdaad dat deze planeet een uitzondering was op de regel, en er waarschijnlijk niet veel meer planeten konden bestaan… Laat staan dat er buitenaards leven was, en zo ja, op toch minimaal op honderden lichtjaren afstand, want dichterbij konden geen andere planeten zijn…

    En nu we nog maar net de technische middelen hebben om ietsjes beter te kijken, worden ze bij bosjes gevonden… Wat me best nieuwsgierig maakt naar wat als de technische mogelijkheden nog meer toenemen, en er nog beter gekeken kan worden…

    Ik denk dat we het nog gaan meemaken 🙂

     

  2. Ik kan bij je aansluiten Erwin, ik heb het ook altijd gezegd.

    Weet nog wel een keer toen ik een vriendinnetje had in 1993 en het over ufo’s en buitenaardse wezens had. Toen zei ze tegen mij dat ik daarover wel kon praten met haar vader want die geloofde daar ook wel in.

    Bleek dus dat hij alleen geloofde in micro biologische leven op andere planeten, dus dat verliep ook niet precies zoals ik had gehoopt 😉

    1. Als we toch gaan opscheppen…. Ik heb het niet alleen altijd gezegd, maar er vanaf ongeveer 1998 zelfs websites voor gemaakt, zoals UfoPlaza 🙂

      Zo, ik doe ook mee 🙂

      1. Touché 😉

        1. Och, jullie zijn zo leuk bezig dat ik dacht van ik zal mijn steentje ook even bijdragen 🙂

          Maar het is inderdaad opmerkelijk dat veel zaken die indertijd al best wel logisch leken toen werden afgefakkeld, nu gewoon wetenschap zijn geworden. Het positieve is dan toch wel dat wetenschap dan toch dynamisch is. Het gaat traag, maar het gaat..

  3. ja zie , ik heb het altijd gezegt en gelezen,,

  4. [ exoplaneten waren nog niet bedacht (laat staan ontdekt..)]

    In bijgaand filmpje (volgens mij uit 1980) beschrijft Carl Sagan de kans op intelligent leven aan de hand van de Drake Equation uit 1961, en hij komt uit op 10 in de Melkweg. Waarbij inbegrepen de kans dat een civilisatie aan zijn vervuiling of kernwapens ten onder ging, gigantisch hoog werd ingeschat. Ja, het was het tijdperk dat Koot en Bie de term “doemdenken” bedachten.

    Daarbij gaat Sagan er door onderzoeken en theorieën van uit dat “many, if not most stars” planeten om zich heen hebben.
    En dat je die waarschijnlijk kunt ontdekken door “waggelende” sterren.

    Misschien niet het grote publiek, maar de wetenschap heeft volgens mij dus al veel langer serieus rekening gehouden met buitenaards leven en zij dachten dan ook niet dat exoplaneten schaars waren.

     

    1. Carl Sagan was zijn tijd nogal vooruit destijds. En al heeft hij op veel punten toch gelijk gekregen, de overgrote meerderheid van zijn collega’s destijds waren een stuk conservatiever. Overigens, wie had ooit gedacht dat ook Segan een tijdje een aanhanger was van het “waren de aliens cosmonauten” principe 🙂 Het duurde maar even, en daarna was hij ook een fel tegenstander, maar toch 🙂

      Maar goed, ik heb nog oude artikelen liggen vanaf ongeveer 1975. Vooral ook oude Kijk maandbladen. Als je dat terug ziet en vergelijkt met nu, dan is de wetenschap van nu de science fiction van toen, zo ongeveer. Wat exoplaneten en buitenaards leven is het toch wel degelijk een hele omslag, en dan vooral ook echt de laatste 10 of 15 jaar.

      Bijvoorbeeld was de veronderstelling dat planeten een zeer zeldzaam verschijnsel was, we die zeker niet in de buurt zouden aantreffen. Toen dat beeld wat veranderde was de veronderstelling dat we dan zeker in onze “omgeving” niks zouden vinden, en zeker niks wat mogelijk leven zou kunnen herbergen. Sterren rond om ons zouden dat onmogelijk maken.

      En kijk nou 🙂

      Carl Sagan was een fenomeen met een open mind voor dingen waar veel van zijn collega’s nog lang niet aan wilden.

      Maar goed, als ik voor mezelf spreek, dan kan ik me persoonlijk nog wel alle kritiek en weerstand herinneren die ik, en ook wij met de site, destijds toch kregen op beweringen en redenatie die nu wel best gangbaar is. Niet dat ik, of een van ons, nu ineens profeten zijn 🙂 Maar het is toch wel bevredigend te zien dat wetenschap toch dynamisch is, al gaat het dan traag.

      Daarnaast denk ik de het wat ons universum de komende jaren wel eens hard kan gaan wat kennis betreft. De technieken om het universum beter te bekijken komen nu pas echt op gang, heb ik het idee.

      1. Carl Sagan refereert o.a. aan theorieën, dus hij lijkt me niet alleen en niet de eerste.
        De formule van Drake is van 1961 en daarin verwerkt is de kans dat een ster planeten heeft. Als die kans door Drake nul werd geacht, had hij m.i. die formule niet hoeven bedenken 😉

        1. Ja, dat klopt wel. Ook Enrico Fermi was er zo een. Maar, en dat is mijn ervaring, en wat ik ook om me heen zag, is dat ondanks dat, “wetenschap” in de praktijk er niet aan durfde.

          Zelfs toen in 1998, dacht ik, Seti echt van de grond kwam, was iets als buitenaards leven hetzelfde als een verre mogelijkheid, maar niet iets wat je al te serieus moest nemen. Overigens verwacht ik persoonlijk toch al niet zoveel van Seti. De frequenties zijn een onderbouwde gok, en het maas is te nauw.

          1. Ik denk dat de wetenschap er geen moeite mee had, de Voyager had in ’77 die “gouden plaat” aan boord, maar dat de maatschappij er nog niet aan toe was. Die was nog aan het ontzuilen en buitenaards leven omarmen was wel een grote stap als je net nog in een geloof zat waarin de mens een unieke schepping van een god is.

  5. In die docu van Andre Kuipers zijn de meeste wetenschappers al zo optimistisch dat ze verwachten binnen 10 jaar bewijs (ja… bewijs..) te hebben van buitenaards leven…

Geef een reactie

Your email address will not be published.

%d bloggers liken dit: