
Wetenschappelijk model voor buitenaardse intelligentie.
In 1992 werd voor het eerst vastgesteld dat er zich planeten moesten bevinden buiten ons eigen zonnestelsel met de ontdekking dat er zich planeten moesten bevinden rond een pulsar met de naam PSR B1257+12. De echte ontdekking van de allereerste exo planeet liet echter nog 3 jaar op zich wachten. Pas in 1995 was het zover, en werd het bestaan van een planeet bevestigd rond de ster 51 Pegasi. Tot die tijd was de discussie over of en hoeveel planeten er eigenlijk konden bestaan verrassend dezelfde als nu over of en hoeveel buitenaardse intelligenties er buiten ons eigen zonnestelsel kunnen bestaan. Nu er nog maar een miniem stukje heelal is bekeken met, in principe, een grove stofkam (Kepler kan geen details onderscheiden), en er toch al zo’n 3200 planeten zijn gevonden in dit miniem stukje heelal, schuift de vraag ook op naar hoeveel van die planeten kunnen leven bevatten, en hoeveel daarvan hebben een intelligente beschaving die net zo ver, of wellicht zelfs enorm veel verder, als ons is. En dan rijst ook de vraag
