Opkomst en ondergang van een enge “knuffel charlatan”
Wat gebeurde er met de bemanning van de SS Ourang Medan?
Legio feiten en toch een vergruisd onderwerp. Waar ging het fout?
Niemand staat er bij stil, maar een lift zet mensen in een unieke situatie. Met een beetje drukte staan mensen zo stijf tegen mensen aan die ze nooit van hun leven eerder hebben gezien. En de aard van het beestje maakt dat de mens niet graag andere mensen toelaat in wat iedereen toch ziet als zijn eigen persoonlijke ruimte. Naar deze ruimte is, uiteraard in Amerika, al eens onderzoek gedaan en gebleken dat de mens de ruimte om zich heen indeelt in vier stukken. Publieke ruimte is minstens 3.5 meter van iemand vandaan. Sociale ruimte is minstens 1 meter, persoonlijke ruimte ongeveer 50 centimeter en tot slot de intieme ruimte waarbij mensen hele andere dingen aan hun hoofd hebben.. In een lift, zeker als die aardig vol zit, komen vreemde mensen toch al snel in de persoonlijke ruimte of meer. En dat mensen zich onbehagelijk gaan voelen.
4 Juli 1947: De net bestaande US Airforce maakt zelf met grote bombarie bekend een echte vliegende schotel te hebben geborgen, en het wordt prompt ook wereldnieuws. Kort daarop trekt de US Airforce het nieuws weer in. Het was geen vliegende schotel, maar een weerballon met wat stukjes hout en folie. Toch wel een groot verschil en zeker een die elk normaal denkend mens toch op zijn minst even een “pardon, wat?” momentje zal moeten bezorgen. Inmiddels is het al heel lang bekend dat het ook geen weerballon was wat indertijd neerkwam. De verklaring van de US Airforce is over de jaren verschillende malen bijgesteld. Maar als het dan geen weerballon was, wat dan wel?
Vergeleken met de ouderdom van het heelal is onze aarde, relatief gezien, een nieuwkomer. Eventuele andere technische beschavingen hebben dan ook al ruimschoots de tijd gehad om zich te ontwikkelen en grote delen van het heelal te koloniseren. Het heelal zou moeten wemelen van het leven. Toch zien we dat niet. Is de afwezigheid van bewijs ook bewijs voor afwezigheid? Kortom, de Fermi paradox.
Voor veel mensen onlosmakelijk verbonden aan de onopgeloste ufo voorvallen. Is er een kans dat deze vreemde onverklaarde objecten hun oorsprong vinden buiten de aarde? En zo ja, hoe dan, want de afstanden tussen de sterren zijn, volgens veel wetenschappers, te groot om overbrugd te worden. Een beetje een paradox, aangezien er ook vanuit de wetenschap mogelijkheden worden bedacht en geopperd hoe de mens zelf wel naar de sterren zou kunnen reizen. Uiteraard moet een buitenaardse herkomst nog maar bewezen worden, en is de realiteit dat niemand, ondanks de leuke verhalen, ET heeft gezien, laat staan iets kan aantonen in die richting. Toch valt er genoeg te zeggen voor de hypothese. Daarvoor hoeven we niet eens terug te grijpen op science fiction, aangezien zelfs met conventionelere middelen ons zonnestelsel al lang bereikt kan zijn.
