De mysterieuze Starchild Skull blijft mensen verdelen. Sommigen zien de opvallend gevormde schedel als bewijs voor buitenaards bezoek of zelfs een mens-alienhybride, terwijl wetenschappelijk onderzoek een heel andere conclusie trekt. Volgens DNA-analyses was het om een menselijke jongen van ongeveer vijf jaar oud met een ernstige vorm van hydrocefalie (waterhoofd) gegaan.
De schedel werd in de jaren 30 gevonden in een verlaten mijngang in Chihuahua, Mexico. Door de ongebruikelijke vorm, het grotere schedelvolume en afwijkende oogkassen ontstonden al snel speculaties over een niet-menselijke oorsprong.
Latere DNA-tests wezen echter uit dat zowel het mitochondriale als het nucleaire DNA menselijk was. Onderzoekers denken daarom dat de opvallende kenmerken het gevolg zijn van een zeldzame medische aandoening en niet van buitenaardse afkomst.
Wat denken jullie?
Is de Starchild Skull een fascinerend voorbeeld van hoe mythes ontstaan rond archeologische vondsten, of zijn er volgens jullie nog steeds onbeantwoorde vragen die nader onderzoek verdienen?
https://www.ancient-origins.net/news-history-archaeology/starchild-skull-00102753
Persoonlijk heb ik het idee dat er niet van alles bijgesleept moet worden als daar geen reden voor is. Als na onderzoek blijkt dat het menselijk is, dan is er dus niks meer dan dat. Er zijn bepaalde "stammen" die bij kinderen van baby af aan de schedels inwikkelen zodat die ook zo'n vreemde lange vorm krijgen. Dat lijkt me de meest logische verklaring.
“If we knew what it was we were doing, it would not be called research, would it?”
― Albert Einstein
Dat vind ik eigenlijk een heel nuchtere benadering.
Als DNA-onderzoek uitwijst dat de schedel van een mens afkomstig is, dan verdwijnt de noodzaak om buitenaardse verklaringen te zoeken grotendeels. Het artikel geeft ook aan dat latere DNA-analyses zowel menselijk mitochondriaal DNA als menselijke X- en Y-chromosomen hebben gevonden. Wat betreft de schedelvorm: kunstmatige schedelvervorming is inderdaad een historisch goed gedocumenteerde praktijk in verschillende culturen, waaronder volkeren in Midden- en Zuid-Amerika. Het artikel noemt dat ook als onderdeel van de archeologische context, al stellen de auteurs dat de vorm van de Starchild-schedel niet helemaal overeenkomt met de klassieke vervorming die ontstaat door het inbinden of afplatten van een kinderschedel. Persoonlijk zou ik zeggen dat er een belangrijk verschil is tussen:
Wat we weten: De schedel is van een mens, het gaat om een kind, de schedel heeft afwijkende kenmerken en er zijn medische verklaringen mogelijk, zoals hydrocefalie.
Wat mensen graag willen geloven: Dat het bewijs is van buitenaards contact, dat het een hybride wezen was en dat wetenschappers iets zouden verbergen.
De geschiedenis laat vaak zien dat een opvallende vondst automatisch spectaculaire theorieën aantrekt. Dat gebeurde ook met de langwerpige schedels van de Paracas-cultuur in Peru, die regelmatig als "niet-menselijk" worden gepresenteerd, terwijl archeologen daar doorgaans culturele schedelvervorming als verklaring zien.
Mijn indruk is dat jouw redenering aansluit bij het principe van Occam's Razor (het scheermes van Ockham): kies de eenvoudigste verklaring die alle feiten verklaart. Als een menselijke schedel met een medische aandoening of culturele vervorming de waargenomen kenmerken kan verklaren, dan is er weinig reden om een buitenaardse oorsprong te veronderstellen.
Juist omdat de werkelijkheid vaak minder spectaculair is dan de mythe, wordt die eenvoudige verklaring soms minder populair dan het idee van een "sterrenkind". Maar populair en waarschijnlijk zijn natuurlijk niet hetzelfde.