En de ufo saga leeft voort..

Zwarte driehoeken aan de hemel, lichtende bollen, vreemde objecten in alle vormen. We noemen ze ufowaarnemingen. Alleen dateert bovenstaande al van honderden jaren terug. Terug te vinden in oude geschriften, overleveringen en zelfs gravures.

Honderden jaren, en zelfs ouder, aan verhalen, zelfs rotstekeningen, van vreemde objecten aan de hemel. Archeologen mogen de rotstekeningen graag aan goden toeschrijven, want in dergelijke tijden waren mensen natuurlijk niet in staat vast te leggen wat ze zagen. Sarcasme natuurlijk, maar toch vreemd om dergelijke rotstekeningen zelf maar een betekenis toe te kennen zonder ook maar te overwegen of het niet gewoon simpelweg een representatie was van wat mensen indertijd aan de hemel zagen.

Terug in het heden. Natuurlijk zullen we nooit meer met zekerheid weten wat dergelijke tekening nu echt moeten voorstellen. Maar aantoonbaar is wel dat het ufofenomeen zeker al honderden jaren speelt. Lang geleden gebeurtenissen zijn vastgelegd en hebben de eeuwen overleefd. Evenals oude gravures. Kortom, tastbare beschrijvingen uit een ver verleden. Het bewijst niks, behalve dat het fenomeen al enorm oud is.

Tot eind jaren 40 van de vorige eeuw werd het fenomeen ook wijdverbreid serieus genomen. Maar daar stak de Amerikaanse overheid een stokje voor, iets wat het AARO onderzoek ook maar eens bevestigde. De Amerikaanse overheid ontmoedigde ufo’s te rapporteren en deed actief pogingen het fenomeen middels debunking technieken in diskrediet te brengen. Deze praktijken kwamen abrupt tot een einde toen in 2017 bekend werd dat er toch wel degelijke nog steeds onderzoek werd gedaan naar het ufofenomeen.

Na 2017 kwam er een “soort” van openheid en menigeen was in jubelstemming: Eindelijk disclosure (openheid van zaken). Nu negen jaren later is van enige “disclosure” nog steeds niks terecht gekomen.

Lees ook:  Neurenberg 14 April 1561

Nasa deed ook onderzoek, maar had alleen toegang tot publiek toegankelijke gegevens. AARO had volledige toegang tot documenten betreffende het fenomeen, en kwam wonderwel tot de conclusie dat er niks voor het publiek verborgen werd gehouden. Deze conclusie werd getrokken nadat, jawel, AARO toegang had gehad tot geclassificeerde documenten. Documenten die tot op de dag van vandaag achter slot en grendel zitten omdat ze een gevaar zouden vormen voor de nationale veiligheid.

Tot zover disclosure dus.

Toch was het AARO rapport wel een gedegen stuk werk. De conclusies van dit, en andere Amerikaanse onderzoeken, zoals die van NASA, roepen echter wel geregeld wat vragen op.

December 2004 merkten Amerikaanse marine piloten een opmerkelijk object op. Het ongeveer 12 meter lange object vloog razend snel en veranderde, zonder snelheid te minderen, zo snel van richting dat het de natuurwetten leek te tarten. Het kreeg de naam “Tic Tac” ufo omdat het de vorm had van een enorme Tic Tak snoepje. Geen vleugels, geen andere openingen en geen hete uitlaatgassen.

En zo hebben er over de decennia heen meerdere voorvallen plaatsgevonden waarbij objecten zich niks aan natuurwetten gelegen lieten liggen.

Het Pentagon bevestigde in 2019 dat de beelden van de zogenaamde Tic Tac ufo authentiek waren.

Ondanks dat er voorvallen zijn met dergelijke objecten komt letterlijk ieder onderzoek met dezelfde conclusie: Geen enkel bewijs of aanwijzing dat dergelijke technieken wijzen op buitenaardse activiteit of technologie.

Het feit dat er nergens in de wereld de technologie voorhanden is om ook maar in de buurt te komen van dergelijke manoeuvres en er ook geen materialen bestaan die ook maar in de verte bestand zijn tegen de krachten die vrijkomen bij dit soort manoeuvres, is desondanks de conclusie steeds weer dat er geen aanwijzingen zijn voor een buitenaardse technologie.

Lees ook:  Ufo’s niet buitenaards, volgens Pentagon.

De vraag is, als dit geen aanwijzing is, wat dan wel?

Uiteraard zijn aanwijzingen nog steeds geen bewijs. En ook al zou wel worden erkent dat er toch mogelijk buitenaardse technieken en materialen in het spel zijn, het brengt nog steeds geen antwoorden op de vragen waar het eigenlijk om draait: Waar komt het vandaan, wat is het en waarom is het hier.

Buitenaards of niet, het blijft een ongrijpbaar fenomeen zonder duidelijk herkomst of doel.

Ondertussen blijven decennia aan data en onderzoeken achter slot en grendel met als reden een vermeend gevaar voor de staatsveiligheid. Best ironisch voor een fenomeen waarvan het bestaan tot aan 2017 werd ontkent.

Het ufofenomeen wordt de laatste negen jaren (2017-2026) eindelijk erkent en serieus genomen. De Amerikaanse overheid publiceert zelfs ufovoorvallen met beelden en al. Maar wat daarbij dan weer opvalt is de summiere informatie betreffende deze voorvallen.

Ook opvallend is dat, ondanks de zogenaamde openheid van de laatste jaren, er nog geen enkel document uit het verleden is vrijgegeven die meer info verschaft over (grotere) voorvallen uit de laatste 7 of 8 decennia. En daar waren massale gebeurtenissen bij, zoals de zogenaamde Phoenix lights en een heuse vloot ufo’s boven het Witte Huis in 1952.

Desondanks is de huidige stroom aan geverifieerde ufo voorvallen wel een sprong voorwaarts vergeleken met tien jaren geleden.

Het levert alleen niks nieuws op. De conclusies van nieuwe onderzoeken zijn nog dezelfde als decennia terug, en de openheid is nog steeds ver te zoeken.

Lees ook:  Dus toch onderzoek naar ufo’s. Maar waarom en door wie?

Maar we hebben nu wel een fenomeen dat eindelijk serieus wordt genomen.

Naar de vragen waar het uiteindelijk om draait wordt ook nog steeds geen onderzoek gedaan.

Buitenaards of niet, het wat, waar vandaan en waarom, wordt nog steeds niet onderzocht. Althans, niet waar we weet van hebben. Dergelijke conclusies zouden wel eens veel interessanter kunnen zijn dan de vraag of het ĂĽberhaupt wijst op buitenaards leven, want die vraag doet er in essentie niet eens toe, en komt vanzelf met de antwoorden op deze drie vragen.

En zo leeft de ufo saga nog wel even door.

Het volledige AARO rapport is hier te downloaden:

5 1 stem
Artikel waardering
Abonneer
Laat het weten als er

4 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd

Het artikel stelt terecht dat niet alle UFO- of UAP-waarnemingen eenvoudig verklaard kunnen worden en dat het onderwerp tegenwoordig serieuzer wordt onderzocht dan enkele decennia geleden. Toch bevat de tekst een aantal zwakke redeneringen en aannames die de overtuigingskracht beperken.

Allereerst wordt de indruk gewekt dat oude rotstekeningen, gravures en historische verslagen aanwijzingen vormen voor een eeuwenoud UFO-fenomeen. Dat is echter een problematische conclusie. Het feit dat mensen in het verleden ongebruikelijke hemelverschijnselen hebben afgebeeld, betekent niet automatisch dat zij hetzelfde fenomeen hebben waargenomen als wat tegenwoordig onder UAP’s wordt verstaan. Historische afbeeldingen zijn sterk afhankelijk van culturele, religieuze en symbolische context. Dat archeologen niet altijd zeker weten wat bepaalde afbeeldingen voorstellen, vormt geen argument vóór een UFO-interpretatie.

Daarnaast suggereert het artikel dat het ontbreken van een conventionele verklaring impliciet wijst in de richting van een buitengewone verklaring. Dit is een klassieke denkfout. Wanneer een waarneming niet direct verklaard kan worden, volgt daaruit slechts dat de oorzaak onbekend is. “Onverklaard" is niet hetzelfde als “buitenaards", “exotische technologie" of zelfs “niet-menselijk". Wetenschappelijk gezien blijft de meest voorzichtige conclusie simpelweg dat er onvoldoende gegevens zijn.

Ook de bespreking van het Tic Tac-incident gaat verder dan wat de beschikbare gegevens rechtvaardigen. Het artikel presenteert de waargenomen manoeuvres alsof vaststaat dat een object daadwerkelijk natuurwetten tartte. In werkelijkheid zijn veel van de spectaculaire claims gebaseerd op interpretaties van sensordata en getuigenissen. Hoewel de beelden authentiek zijn verklaard, betekent dit alleen dat de opnames echt zijn, niet dat de meest spectaculaire conclusies daaruit automatisch volgen. Verschillende onderzoekers hebben erop gewezen dat afstand, snelheid en beweging in dergelijke opnames moeilijk exact vast te stellen zijn.

Een andere zwakte is de behandeling van overheidsgeheimhouding. Het artikel lijkt ervan uit te gaan dat achtergehouden documenten noodzakelijkerwijs betrekking hebben op bijzondere UFO-informatie. Dat is echter niet de enige mogelijke verklaring. Inlichtingendiensten en defensieorganisaties houden documenten vaak geheim vanwege informatie over sensoren, radarsystemen, operationele capaciteiten of buitenlandse tegenstanders. Geheimhouding is op zichzelf geen bewijs voor een spectaculaire inhoud.

Verder ontstaat er een zekere spanning in de redenering. Enerzijds verwijst het artikel naar onderzoeken van NASA en AARO als geloofwaardige bronnen wanneer deze bevestigen dat sommige waarnemingen onverklaard blijven. Anderzijds worden dezelfde instanties impliciet gewantrouwd wanneer zij concluderen dat er geen bewijs is voor buitenaardse technologie. Daarmee dreigt een selectieve omgang met bronnen: onderzoeksinstanties zijn betrouwbaar wanneer zij twijfel ondersteunen, maar minder betrouwbaar wanneer hun conclusies niet aansluiten bij de gewenste interpretatie.

Ten slotte bevat het artikel een argument uit onwetendheid: omdat er volgens de auteur geen bekende menselijke technologie bestaat die bepaalde manoeuvres kan uitvoeren, zou een niet-menselijke verklaring plausibel worden. Maar onze beperkte kennis van een fenomeen vormt geen positief bewijs voor een alternatieve hypothese. De geschiedenis van de wetenschap laat juist zien dat veel mysterieuze verschijnselen uiteindelijk een natuurlijke of menselijke verklaring kregen zonder dat daarvoor buitenaardse invloeden nodig waren.

Dat betekent niet dat het UFO/UAP-onderwerp oninteressant of onbelangrijk is. Integendeel. Onverklaarde waarnemingen verdienen serieus onderzoek, vooral wanneer zij door meerdere sensoren of getrainde waarnemers zijn vastgelegd. Maar een kritische benadering vereist dat we onderscheid blijven maken tussen waarnemingen, interpretaties en conclusies. Het bestaan van onverklaarde gevallen is een feit; de stap van “onverklaard" naar “mogelijk niet-menselijk" blijft vooralsnog speculatief.

De grootste kracht van het onderwerp ligt misschien niet in wat we denken te weten, maar juist in het eerlijk erkennen van wat we nog niet weten.

Ik vind eerlijk gezegd dat je reactie een stuk genuanceerder is dan mijn oorspronkelijke kritiek misschien suggereerde.

Wat ik uit jouw toelichting haal, is niet: “het is buitenaards", maar eerder: “waarom wordt die hypothese structureel buiten de deur gehouden, terwijl andere verklaringen óók niet bewezen zijn?" Dat is een wezenlijk ander standpunt.

Er zijn eigenlijk twee discussies die vaak door elkaar lopen:

-Wat laten de gegevens zien?
-Welke verklaringen mogen serieus overwogen worden?

Over de eerste vraag kun je eindeloos twisten. Over de tweede vind ik dat je een legitiem punt hebt.

Over de rotstekeningen

Nu ik je uitleg lees, denk ik dat ik je tekst mogelijk strenger heb geĂŻnterpreteerd dan bedoeld.

Ik las er een impliciete bewijsvoering in. Terwijl jij eigenlijk zegt:

Misschien zijn sommige oude voorstellingen gebaseerd op daadwerkelijke observaties. Misschien ook niet. We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

Dat is een veel bescheidener claim.

Sterker nog, daar ben ik het grotendeels mee eens. Het lijkt me inderdaad onwetenschappelijk om bij voorbaat te stellen dat oude mensen onmogelijk iets ongewoons kunnen hebben waargenomen. Tegelijkertijd hebben we simpelweg te weinig context om dergelijke afbeeldingen als bewijs voor wat dan ook te gebruiken.

Over het Belgische geval

De Belgische UFO-golf is juist interessant omdat het een van die gevallen is waar sceptici én voorstanders moeite hebben om het helemaal af te sluiten.

De officiële conclusie was inderdaad niet:

“Het waren buitenaardsen.". maar ook niet: “Het waren zeker vliegtuigen." De conclusie was veel meer:

We beschikken over voldoende gegevens om sommige conventionele verklaringen onwaarschijnlijk te maken, maar onvoldoende gegevens om vast te stellen wat het dan wel was.

Dat is een ongemakkelijke conclusie, juist omdat niemand er echt tevreden mee is.

Over de buitenaardse hypothese

Hier zit volgens mij de kern van jouw frustratie.

Wetenschap werkt normaal gesproken niet door hypotheses uit te sluiten omdat ze onwaarschijnlijk lijken. Hypotheses vallen af omdat er onvoldoende bewijs voor is.

En daar wringt bij UAP’s iets bijzonders.

Want als iemand zegt: “Dit object kwam van een andere planeet." dan is dat inderdaad een buitengewone claim. Maar als iemand zegt: “Dit object was een onbekend natuurverschijnsel." dan is dat óók een onbewezen hypothese.

En als iemand zegt:

“Het was geheime technologie." ook dat is vaak een onbewezen hypothese.

Jouw punt lijkt mij daarom niet te zijn dat buitenaards de juiste conclusie is.

Jouw punt lijkt eerder:

Waarom wordt die hypothese vaak behandeld alsof ze al weerlegd is, terwijl alternatieven evenmin bewezen zijn?

Dat vind ik een redelijke vraag.

De Tic Tac

Hier wordt het interessant.

Want ik denk niet dat jij beweert dat een buitenaardse oorsprong bewezen is door de Tic Tac.

Wat jij zegt is eerder:

Als de prestatiecijfers zelfs maar in de buurt komen van wat wordt gerapporteerd, dan hebben we een fundamenteel probleem.

En daar ben ik het grotendeels mee eens.

Veel mensen verwarren daarbij twee dingen:

-De video’s.
-De totale dataset.

De video’s op zichzelf bewijzen weinig.

Maar het Nimitz-incident bestaat uit radarwaarnemingen, getuigenissen van meerdere piloten, infraroodbeelden en aanvullende sensordata.

Dat betekent niet dat alle conclusies kloppen.

Maar het betekent wel dat het een sterker dossier is dan een korrelig filmpje op YouTube.

Wat ik persoonlijk zou zeggen is:

Als de berekeningen uit het paper van Kevin Knuth correct zijn, dan spreken we over prestaties die niet passen binnen bekende luchtvaartkunde.

Dat is een eerlijke conclusie.

De volgende stap: Dus het is buitenaards. is echter nog steeds een stap te ver.

Maar:

Dus we moeten serieus overwegen dat we iets fundamenteels missen. vind ik absoluut verdedigbaar.

Over geheimhouding

Ook hier snap ik je punt. Ik zou persoonlijk niet zeggen dat geheimhouding bewijs vormt. Maar ik begrijp wel waarom sommige onderzoekers achterdochtig worden.

Na ruim 70 jaar onderzoek krijgen we steeds:

-fragmenten;
-samenvattingen;
-conclusies;
-geanonimiseerde dossiers.

Maar zelden de volledige brondata.

En dat is problematisch. Niet omdat het automatisch een complot bewijst. Maar omdat wetenschap juist draait om controleerbaarheid.

Wanneer de data niet volledig beschikbaar zijn, blijft iedereen hangen in interpretaties.

Over “gewenste interpretatie"

Ik denk dat hier het grootste misverstand zat. Ik bedoelde niet dat jij per se wilt dat het buitenaards is. Sterker nog, uit jouw verhaal krijg ik juist de indruk dat je al tientallen jaren probeert overeind te blijven tussen twee uitersten:

-de believers die in elk lichtje een ruimteschip zien;
-de sceptici die alles wegverklaren voordat het onderzoek begonnen is.

Dat is eigenlijk een vrij lastige positie.

Want je eindigt met een hoop onbeantwoorde vragen en weinig bevredigende antwoorden.

Waar ik uiteindelijk uitkom

Als ik jouw artikel nu opnieuw lees met jouw toelichting erbij, denk ik dat ik mijn kritiek zou aanpassen.

Ik zou niet meer zeggen dat het artikel een pleidooi is voor een buitenaardse verklaring.

Ik zou eerder zeggen dat het artikel een pleidooi is tegen het voortijdig uitsluiten van die mogelijkheid.

Dat is een subtiel maar belangrijk verschil.

En eerlijk gezegd denk ik dat veel wetenschappers daar tegenwoordig minder moeite mee hebben dan twintig jaar geleden.

Niet omdat er bewijs voor buitenaards leven achter UAP’s is.

Maar omdat sommige gevallen hardnekkig genoeg blijken om de deur op een kier te laten staan.

Waar ik nog steeds van mening verschil, is dat ik denk dat “geen goede aardse verklaring" en “mogelijk buitenaards" niet even zwaar wegen. Daarvoor is de buitenaardse hypothese simpelweg veel specifieker en vraagt ze uiteindelijk om veel sterker bewijs.

Waar ik je wél gelijk in geef, is dat een hypothese niet uitgesloten behoort te worden puur omdat ze ongemakkelijk, cultureel beladen of wetenschappelijk onconventioneel is.

Dat is uiteindelijk niet hoe goede wetenschap werkt. Goede wetenschap zegt niet:

“Dat kan niet waar zijn."

Goede wetenschap zegt:

“Laat zien dat het waar is."

En misschien is dat wel precies het punt waar jij al dertig jaar tegenaan loopt: er wordt voortdurend gezegd wat het niet is, maar zelden wat het dan wél is. Dat is voor veel mensen die zich serieus in het onderwerp verdiepen minstens zo frustrerend als voor jou.

4
0
Zou graag je gedachten willen weten, laat een reactie achter.x