Corona tijden

Het Witte Goud

De media wordt al tijden beheerst door het allerlaatste nieuws over Corona. De cijfers laten de laatste tijd weer een beetje hoop zien. Maar een ding is wel duidelijk geworden deze laatste periode: Ondanks dat een enkeling zich wel inzet voor onze  samenleving, en daarmee ook steevast in de media belandt, maakt een crisis als dit massaal het slechtste los in mensen.

 

Hamsteren

De nare trekjes kwamen al rap aan het licht toen duidelijk werd dat Corona ook in Nederland niet was te stoppen. Winkels werden massaal “geplunderd”. Vooral wc papier werd goud waard, en werd massaal ingeslagen. Maar ook andere dingen die ineens als onmisbaar werden beschouwd, werden zo massaal ingeslagen dat er voor anderen niks meer overbleef.  De beelden van mensen, vooral ook in de zorgsector, die na hun werk nog geen kruimel brood meer konden kopen, gingen dan ook snel rond. Iedereen heeft ze gezien, niemand trok zich er iets van aan. En direct was duidelijk: Iedereen voor zich, en de rest kan stikken.

Onder dat mooie laagje vernis zijn we bij elkaar maar volkje met een verrotte mentaliteit.

Het waren zware tijden voor mensen die echt een simpel paracetamolletje nodig waren. Je zal toch maar kiespijn hebben gehad terwijl al die idioten stapels pijnstillers insloegen. Er was voorraad zat, maar zo snel kon het met geen mogelijkheid naar de winkels gebracht worden. Iedereen wist het, en toch gaat het door. Willens en wetens er voor zorgen dat mensen die deze producten WEL nodig zijn, misgrijpen.

Uiteraard poets je met wc papier corona in een wip weg, en helpt paracetamol om geen corona op te lopen. Wat zou je in Gods naam anders moeten met die hele vrachten wc papier en paracetamol?

Artiesten en ander gepeupel

Opeens ook viel het hele schnabbelcircuit weg voor menig (wannabee) artiest, en werd de drang om zich op een of andere manier te profileren toch wel heel erg nijpend.  Er verschenen foto’s op social-media van artiesten die in alle weelde het voetvolk wel even op het hart drukken om zich vooral aan de regels te houden. Liedjes werden gemaakt, samenwerkingen aangegaan en de openbaarheid werd nadrukkelijk opgezocht om te laten zien hoe betrokken zij, onze “vips”, toch eigenlijk best wel zijn.

Iets nuttigs doen, zoals de lokale voedselbank aan wat spullen te helpen, kwam bij de meesten eigenlijk niet eens op.

Kinderen zijn hinderen

En toen waren ineens de scholen gesloten, en bleek dat een hoop ouders eigenlijk helemaal geen ouders moeten zijn. Want goh, tis toch wel heel erg lastig om je eigen kinderen op te voeden.

Duidelijk is dat een hoop ouders hun kinderen ineens echt als hinderen ervaren. Want tja, kinderen zijn leuk, zo lang je ze weg kan brengen als je zelf wat anders te doen hebt. Nu dat ineens niet meer gaat, zit je toch maar mooi met je eigen kinderen opgescheept. Wie had dat gedacht.

Carrière maken is de standaard geworden en kinderen moeten maar net tussen de bedrijven door in het plaatje passen. Die tijd is voorlopig gedaan, en iedereen zit maar mooi met de eigen kinderen opgescheept. Iets wat nog niet zo heel lang geleden gewoon de normale gang van zaken was, is nu de nachtmerrie van veel ouders: KINDEREN.

 

Massale schijnheiligheid

Een tijdje terug stond heel Nederland te klappen voor de zorgverleners. Helden worden ze genoemd. Beelden van rijen schijnheilige smoeltjes die, naar eigen zeggen, uit bewondering en respect voor zorgverleners de handen op elkaar lieten gaan.

Leuk en mooi initiatief, zou je denken.

Verleden week kwam echter de aap uit de mouw. Het idee om zorgverleners dan ook financieel een beetje te ondersteunen, door bijvoorbeeld een iets hogere zorgpremie, kan nu al niet op veel enthousiasme rekenen. Maar een verrekt klein gedeelte van alle ondervraagden is bereid om daar aan mee te werken.

Of zo als een mevrouw met uitgestreken smoelwerk zo mooi kon verwoorden: Waarom zouden we, er zijn nog veel meer mensen die het nu ook lastig hebben. Ondertussen een kar vol “hamsterwerk” voor zich uit duwend…

En dat is tekenend voor ons walgelijke kikkerlandje.  Onder moeilijke omstandigheden komt de ware aard vanzelf bovendrijven.

Grote bedrijven

KLM heeft een tijd terug alle tijdelijke medewerkers alvast maar de zak gegeven, en doet voor de rest een beroep op de “NOW” maatregel.  En dat is wonderlijk. Deze maatregel is bedoeld voor ondernemers die nu het hoofd niet boven water kunnen houden. Iets wat nu, letterlijk, broodnodig is. Maar.. KLM heeft wel even 2 MILJARD in kas, en hoeft zich simpelweg niet te beroepen op deze maatregel omdat het op zich zelf ook heel goed een crisis als deze kan doorstaan. Daar hoeven wij, als samenleving, niet voor op te draaien.

Wonderlijk dat deze maatregel dan toch ook misbruikt kan worden door dergelijke bedrijven. KLM staat wat dit betreft niet alleen. Meer voorbeelden zijn zo gevonden.

Wellicht is er naderhand ook nog een slaatje te slaan bij de belastingdienst. Op de een of andere manier zullen de lagere inkomsten wel hier en daar het goed doen in de uiteindelijke belastingaangifte.

Uitgeklede zorg

De iets ouderen onder ons zullen het waarschijnlijk nog wel kennen. Voor we opgescheept werden met het huidige zorgstelsel hadden we iets als “Ziekenfonds”. In dit stelsel was iedereen gelijk, en de zorg was gewoon op peil. Ziekenhuizen waren nog geen bedrijven die winst moesten maken, medicijnen kon je gewoon halen zonder eigen bijdrage en de zorg was prima.

Nu worden niet winstgevende ziekenhuizen gesloten, personeel ontslagen en moet alles zo kosten efficiënt mogelijk (lees zo goedkoop mogelijk). Wie ook maar een keer een pilletje nodig is, betaalt ook direct de volle mep in de vorm van “eigen bijdrage”. Wat je ook gelijk laat afvragen waar je eigenlijk dan premie voor betaalt.

Iets waar, uiteraard, vooral minima en ouderen door in de problemen komen.

Kortom, de zorg van nu kan niet eens meer in de schaduw staan bij hoe goed we het “vroeger” eigenlijk voor elkaar hebben gehad, en dat wreekt zich nu. De normale zorg staat nu bijna compleet stil. Wat zich ongetwijfeld vertaalt in nog meer doden.

Vroeger was alles beter, is een uitdrukking die in dit geval letterlijk de spijker op z’n kop slaat

Moraal van het verhaal.

Het gedrag van de “doorsnee” Nederlander is simpelweg walgelijk en hypocriet.  Op tv en radio zie en hoor je over de mooie dingen die nu allemaal zouden plaatsvinden. De realiteit is dat deze crisis simpelweg het slechtste heeft bovengehaald en dat de praktijk het ieder voor zich, en schijt aan anderen is.

Wie wel moet werken, en dus vroeg weg en laat thuis komt, ziet daar iedere dag de gevolgen van. Lege vakken in de supermarkt, terwijl daar helemaal geen reden voor is.

WC papier is er wel weer genoeg. Onderhand zal iedereen zich ook wel eens afvragen wat ze nou in Gods naam met die hele stapels moeten aanvangen.

Over de grenzen zal het vast niet veel beter zijn, en wellicht moeten we maar concluderen dat we met onze moraal ook niks beter verdienen.

0 0 vote
Article Rating
Abonneer
Abonneren op
guest
3 Reacties
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Herman

dan zul je heel wat papier nodig hebben , want dat zullen er niet weinig zijn